Dysgu Addasrwydd i Ymarfer: Cyfleu pryderon iechyd pellach

Yn ddiweddar, mae'r Pwyllgor Ymchwilio wedi adolygu nifer o achosion lle mae cyfathrebu pryderon iechyd pellach yn chwarae rhan.

Y mis hwn rydym yn rhannu gwersi o ddau achos a glywyd yn gynharach yn y flwyddyn. Er nad oes cysylltiad rhyngddynt, mae'r ddau achos yn dangos pwysigrwydd cymryd cyfrifoldeb am atgyfeirio ymlaen priodol a chyfathrebu'n glir â chleifion pan fo amheuaeth o batholeg bellach.

Achos 1

Yn yr achos cyntaf, aeth claf at geiropractydd i ofyn am ail farn ar boen yn ei goes. Roedd y ceiropractydd yn amau ​​dysplasia clun a Syndrom Ehlers-Danlos (EDS) o bosibl, ac awgrymodd y dylai'r claf gael prawf genetig i eithrio EDS.

Cwynodd y claf fod esboniad y ceiropractydd o EDS, a'r disgrifiad o'r canlyniadau posibl, wedi'u harwain i ddatblygu pryder iechyd sylweddol a dirywiad yn eu hiechyd meddwl, gan olygu bod angen therapi ac amser i ffwrdd o'r gwaith.

Cydnabu'r pwyllgor ofid emosiynol a phryder y claf. Fodd bynnag, fe wnaethant hefyd gydnabod bod gan y ceiropractydd ddyletswydd i rannu gwybodaeth gywir, berthnasol a chlir gyda'r claf i alluogi'r claf i wneud penderfyniadau gwybodus am ei anghenion iechyd a gofal perthnasol.

Penderfyniad y Pwyllgor

Cafodd y Pwyllgor sicrwydd bod y ceiropractydd wedi myfyrio ar sut maen nhw'n cyfleu gwybodaeth i gleifion lle gallai hyn achosi gofid emosiynol, a chanfod nad oedd achos i'w ateb.

Achos 2

Cwynodd claf newydd ei fod wedi datblygu tinnitus a phoen gwddf ac ysgwydd pellach yn dilyn triniaeth gyda “gwn tylino”. Cydnabu’r ceiropractydd y gallai’r tinnitus fod yn gysylltiedig â’r driniaeth a chynghorodd y byddai fel arfer yn tawelu o fewn un i dri diwrnod. Pan barhaodd y symptomau, trafododd y ceiropractydd gael sgan MRI a chyfeiriodd y claf at ei feddyg teulu.

Cydnabu arbenigwr a gyfarwyddwyd gan y GCC gymhlethdod rheoli tinnitus a thynnodd sylw at gyfathrebu prydlon y ceiropractydd â'r claf a'r meddyg teulu. Fodd bynnag, roeddent o'r farn nad oedd y cysylltiad posibl rhwng y driniaeth a thinnitus wedi'i gymryd o ddifrif ddigon, gan arwain at ddiffygion yn nyletswydd gonestrwydd y ceiropractydd.

Wedi hynny, cydnabu’r ceiropractydd nad oedd eu llythyr atgyfeirio at y meddyg teulu yn egluro’n glir y rhesymeg glinigol ynghylch y cysylltiad posibl rhwng y driniaeth a’r tinnitus, ac efallai bod hyn wedi cyfrannu at y teimlad gan y claf nad oedd eu pryderon wedi cael eu cymryd o ddifrif.

Penderfyniad y Pwyllgor

Canfu'r Pwyllgor nad oedd achos i'w ateb. Cydnabu fewnwelediad a datblygiad proffesiynol parhaus y ceiropractydd, ond cynghorodd hwy i fyfyrio ymhellach ar ddarpariaethau'r Cod Ymarfer Proffesiynol sy'n ymwneud â gofal sy'n canolbwyntio ar y claf a goblygiadau'r ddyletswydd gonestrwydd ar gyfer eu hymarfer.